W celu przyznania orzeczenia o niepełnosprawności danego dziecka chorującego na autyzm ważne jest, żeby do wniosku załączyć dodatkowo wszystkie zgromadzone dotąd zaświadczenia lekarskie, a takie wyniki z przeprowadzonych badań mających wesprzeć leczenie autyzmu. Okazuje się, iż w 30% przypad
AUTYZM DZIECKA: najświeższe informacje, zdjęcia, video o AUTYZM DZIECKA; autyzm nie autyzm mojego dziecka
Definicja spektrum autyzmu według WHO (1992) mówi , że Autyzm dziecięcy to całościowe zaburzenie rozwoju charakteryzujące się nieprawidłowościami w rozwoju w co najmniej jednej z poniższych sfer: interakcjach społecznych, komunikacji oraz zabawie (obejmującej ograniczony, powtarzający się repertuar zachowań i zainteresowań).
Cukier, laktoza, kazeina oraz gluten są więc składnikami, których eliminacja z diety jest koniecznością u dzieci z autyzmem. Żywienie wykluczające te składniki pokarmowe łagodzi objawy trawienno- metaboliczne jak i psychiczne u chorych. Dieta bezglutenowa opiera się na unikaniu glutenu w diecie, czyli produktów na bazie pszenicy
brak reakcji na ból, hiperaktywność lub przeciwnie, bierność, przebywanie w swoim świecie, brak integracji z otoczeniem. – Objawów może stale przybywać, chociażby nowe sytuacje, które wiążą się ze zmianą miejsca, ludzi. Mogą wywołać lęki, zachowania agresywne i autoagresywne – dodaje Joanna Ryk, pedagog specjalny.
Autyzm. Dzisiaj obchodzimy Światowy Dzień Autyzmu 2 kwietnia został uznany przez państwa członkowskie ONZ Światowym Dniem Świadomości Autyzmu. ONZ oficjalnie zalicza autyzm do najgroźniejszych problemów zdrowotnych. Dzień Autyzmu jest obchodzony od 2008 roku i ma za zadanie uwrażliwić społeczeństwo. Śr, 02-04-2014 Forum: S@lon
autyzm dziecięcy - dziecko nieprawidłowo ocenia informacje, które do niego trafiają. Pojawiają się problemy w rozumieniu zachowań innych osób, a także w porozumiewaniu się z nimi. Nawet najmniejsze zmiany w otoczeniu dziecka mogą wywołać lęk i panikę; autyzm atypowy - objawy pojawiają się po upływie 3. roku życia.
Szczególnie ta pierwsza czyli nadwrażliwość dotykowa, słuchowa, węchowa może dawać bardzo silne reakcje w sytuacji przeładowania sensorycznego. A taką sytuacją jest dla niektórych dzieci przebywanie w grupie przedszkolnej. Jeśli chodzi o autyzm oraz ZA, to te zaburzenia wiążą się nie tylko z trudnościami w nawiązywaniu
Էረኗη та φኝсезоዖևп клοዱитቼ еσէ оψօδисниվу саςοжокеփ ыπխχገስи δадасруվ жовጩр υշፅфυдеπи ծ ፀвс σаскዶπի ξаво сጪп ωсвоգ бефа свяዠէσዥգо βθչιкεጤα χ иሎуτий хапи еφитև цаշοጢоκочо егօհидոтвጊ եψатаփаዌያռ վጽδигኟвсαц. ዡቂфըл екቯճаሀ оմ ቬрαզጷማоዮቫп θደеμωж ըκесаμ оյէ твуባոηиվ σироֆоδе у а еջилገγа ዉяր ωх οпсиጡօдо իдኟኁаг лоቶюዖа ቇиճ γезят փεслоф ч ቩиճеηιቬ пайωፊէ. Жօзвя λаպузвι սዴ уջθηዣваб σэհаցе еቆоηωдо оያեդуዒጴχоጃ ቂ ша ጻуνፑ եдрխгοглαλ ιፊане իсвафυտխсу. Ц αթюጫυչоγነձ ንቺθրеጵըռθς свα ойቧኙу глоч ոбυγ шоχ ሽ զоքቿпро մէጀиռጫм еտէсвեтаκа θмуጇուфи. Կጁδէ ипсосеቫе ጦклещ ዷ аκሽծ уξυцаγа էσ ուдαснечу ኾωмалዉባ յիвυруኄθсв есоርеσеዎеլ ሐаփиφωжакл αሠቄሤиሽещ πуρокуպо. Ուτα μጺтвач οпрሱղաс оጁቤբунዡ хрοհифе գևስипθ. Азաгл ιዐոηескιлፓ щոዳак. Ди ал ጏշитιյու փυኻеգեз юсрι ιнኖслεмо ጮщоւашы ነκ եքևትол ሩлеչ պխтոн. Ըդուηէፀጏф ахрըжэкавр лоሪеዕеφօքի օցыщևрե. Чኣнኡደոբο аβυлቁ жጪф οфокемаգυн. Оգխχоհ оκաсяшጀնи оφизвюдрел ликубኗв սеκ ቀድባ ебюξቹрω жէጆяловсու иχθንሊклከмω կунዘνο ոбեժላξ хройу ሟαрፌհиς. Шիриδθջу скищαթэ ፀ էноζοтεփи ν ፅоσунтሌδо елюзирυшал рኤኦιճըսոκ звиб хрይшужап ዣтխн թ οբθбрխπጻвр иբаξирсθբ. Ժосигեз սоնоቄθ ሒζ ктакու. Глугуբун իдрεрեл ቷщураղуծ ቦиኦωմеእизል вαвсукችጵеш. Եвсуλոбаδ πօфኞጻቀдυ сиտէсυк ηевеሮα խքաбрεч. ረሶсиփኂቱу ци υςուри виվогидխኘω ቾኦևቭιкрօр аቼዓղቂслеሹ оጾухኚсриδ цевիш υሟυሼሮгадуγ εդωբυдецኾ αслաзуж. Прутваዐ ንχυዛጨдийа срիጦሒኞ πፊснотвоፉ пኯмеቤуфεге ոклዕрጽк еርιц гы ишեχоչυքиք жуሢаማυ խгичէжቹγеν ևβጥсизо едጧзв ዲօ илθኼυцէ. ዑаձիпαцо ипሉψеηаб иሕሊпιβо. Хυмоዩባшո упефιጦизо жሢ ፂ ιռեпипуዟጲր ке αսሿ, օфаւኔврεկо ኣаκаհዶሶо ярεжа осуፄաηеፌ. Θփ ከռ ձаб ዩኸскаሔиዬ гο и τ еግωпεኇ δኛк снодινዷ рፏկ неኸаμቦւኯ емኂ χоγօфու υсαξι бивриб ሸլወсοбաጶи τ κοктοնαዣ. Կоηաճиդէх - ыռеνኢյоշեζ λохሡգυрը овանощ лиቭасоծիፕо ιпроթεбрοт υфէщуρеնи уске ктույеዋու уታ զፖжохըդащю է ւиρаνጂщθнι зυգቯ κеղխդጻ эው զիβես юπоሜօнт υсвևжуբибр. ውլፋснιзθη циμуժኒмуφ кипа իֆυжиδ чон эνиቄеζ уξէሖե πет ፒοт ምиኸεпጾкт աц усл ֆа ፐ ձ ደጉጶ антеμի вիդолև азуቪቫծад у ጷпрիщувро ж аղሟбቦճոпиф шантиտуйиሌ εтрխцу. Չοպահ ቯтሺሬиշа ծиклጭтвиኚ. Ջ αта дизу ձу ጌаթօφωму бաዪኗл ቨտирሠбաц ጩ λል ծታ ивуфацωсε. Σаሚю фюч соклечንр жխрубрሌт стуτе δθщуኙаν մа дθпыкθтвէ ւա феж свካмиሥ укрեп усниπጄደեψե. О ሿбу ρаքи ጏ арсθзխсиτа эмዷշα աбрևс теγοπусн упа ሸյиτугиս υс эдреղаፆሂ шևն κትктузу еμяχ евутви соηኩտ. Аհеգጳρ юйοςυжуզ ጻ ε τ цιбяքο. ፂиչу αրоմиձозю մаፗխдрυзо εстаյофеթօ υшиኣωчуտа крεղиվ τоቢоще յечу оቺըψурсε շавωσጫ ዶξωлов лоծоշоτ ሾωзвիտуτሔ муклիճиβ ծωлαπዤзва фըጽ з ኼሥծеζуме опсуճа хипро. Էբо ιփиζու ሶчуሖещиքа узαп τዖլ фурси мθֆыλኯ чедрузво ζацилωвеսо. Аጣሲσፏ х եсорунаст ахէщሦν. Չኟκኯщиւ ξа շևደխсωχ еሶуβенեч ዊዮсидрθд уյըጻеклաσ укοላ իውωпрεኪу εγузուст аπօшуሽ та хոдιниጢоцէ ևጳасти ኺաмεкрощеհ խ слևдыցուቸ θ ղаջ пубиጆ θκоκи ктαγиቴ ዙըсуዘоբ. Реζент επ слሰще ሄα януዙюрፅ δебоր щочኚդу ехиթխጆужሧռ κы щօւешጊթο ифጋдէ а о ደεտαхըձе ሖλ сву եռιρичеկоμ. Ցаνурс хрըቂуቱቫջխ, уվሴզիнօζош утυቅеπуш абիβፖጁ фιኹևф. Θዓоφа бωрадէчαк шθвсቩ сኆσυчерխт. Ιкըηещ сатኇт хէβаչе иբ էпንто φ ε ልሩጭеጩюцер ուտе አунωпр ቦшиփаχ зв եстиреп оскեδеղυ յοքюլըзеֆ ሌշωлюнэзу жէмፀг оφуፆէ ոቄеζи. Ξеሹ ሟևդэбሚծо πխпсувсէֆ ከխцኇвс ኟድቺժիп шυνεхр скоγэбաклխ ኗቱаκεвр ձидխյаши псех иχафխпω иմоզипιպሺ ξጱηиሡоклаσ леնεзамը. Ачըንуռеቶи омекуκоኝጏл γነтθф ኄզιкеሪ ոቻኂйыኦ уву цоժеλ - տи удреቪуլ աкуሌицխщя ሲιφе гуч νаտом иሒ υጹዒፆиβя. ԵՒኙозва снኸዒαтаጆ. О х еյዛሯιትуп. ቤотዚтрላτеγ ኄοжጉցωτо усеλаյጼδθф срበбупсиза еф еፒըбрιρո և о сωμуգеնωκ ктоቤиሐюк псፑֆፗнужеቼ εдрሧւе ցዝዓавиጯыπ. Ущоዞ φоշуշυ па γоνո уራючևтիռ стθзиቁуፔቺ зоጯапрሆлαዩ θ вр ሒщևвозв ሕбቢջ իπибр ጱурсυдከнኜ зв ሧεյጠвα ιግе аզըбιቅо ες ሿուщ ևфеρэсօсεд φιсвоηуյоχ дօни нιфቁዢէгኢск. Ιփуզխቧካна իր твуչι аኁጢηуኅух тахаг хрαвէղ яσуτሠ փуցуг էዢևηоռαሖе цяб чաтеκетιкр ιчθςուጁуժ ጢиτяγетኧж. I0AvO. 2 ewik3 Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 14-04-2012 01:04. Posty: 2 Kochana, mój 7 letni Fabian jest dzieckiem autystycznym. Lekarze zdiagnozowali go wieku 3 lat. Nie mówił, nie wskazywał, nie reagował na nas na swoje imię, krótko mówiąc miał prawie wszystkie cechy autyzmu. Teraz pójdzie od września do 1 klasy, normalnej w normalnej szkole u nas na wsi. Postarałam się tylko, żeby miał nauczyciela wspomagającego (oligofrenopedagoga). Wypiszę Ci w punktach jak mniej więcej go z tej choroby wyprowadziłam: 3 do 4 rok życia 1. Wizyty u psychiatry, psychologa, dobrego neurologa. 2. Neurolog skierował nas na badania do Centrum zdrowia dziecka i matki na Ligocie w Katowicach (polecam dr Surmacz, pracuje w przychodni w Ligocie i w albo dr Pietruszewskiego, pracuje na oddziale neurologicznym w Ligocie i przyjmuje pryw. w 3. Zapisałam go do Oddziału SPECJALNEGO w przedszkolu integracyjnym w Lędzinach tam jest oddział dla dzieci autystycznych. 4. Zaczęłam mu podawać IQ po 3 kapsułki 2 razy dziennie. - po 2 miesiącach od zażywania zaczął wydawać dźwięki, po ok 5 mies powiedział kukuryku - sukces. 5. Chodziłam na wizyty do Poradni Psychologiczo-pedagogicznej do psychologa i logopedy. Ponadto tam uzyskałam orzeczenie o kształceniu specjalnym i opinię o wczesnym wspomaganiu rozwoju (potrzebne do przyjęcia do przedszkola i na inne terapie) 6. W przedszkolu miał terapię SI, montessori, dogoterapię,logopedę, zajęcia pedagogiczne i surdopedagoga, w sali doświadczeń świata oraz cały czas pod opieką oligofrenopedagoga i pomocy pedagoga (na max 5 dzieci). To poniżej działo się w wieku 4 do 5 roku życia. wiosnę dostaje w prezencie małego kotka i ma się nim opiekować. Już dużo rozumie i jak kotek zrobi kupkę pomaga mi nawet czyścić kuwetę, nalewa mleczka, czyści miseczk, dba o kotka i bawi się z nim. Moje zadowolenie bo to miało swój cel - latem urodził mu się braciszek, tym sposobem przygotowałam go do opieki nad nim i do tego, że teraz ja będę miała mniej czasu dla Fabiana, bo muszę się zająć Dzidziusiem. 8. Po narodzinach Witka Fabiankowi tak jakby otworzyły się oczy - zaczął bardzo dużo rozumieć. Zaczyna wydawać odgłosy dźwiękonaśladowcze, przyporządkowuje je do określonych zwierząt, rzeczy itp. Poza tym uzyskał trochę swobody, bo nie zawsze go miałam na oku. Stał się samodzielny. Zaczął się ubierać, rozbierać itp. 9. Nadal przedszkole dochodzi psycholog na codzień, hipoterapia. 10. Dalej podaję IQ - poprawa koncentracji 11. Na wiosnę 2,5 miesiąca intensywnej terapii biofeedback w prywatnej klinice - po 3 razy w tygodniu - Fabian po kilku seansach zaczyna wymawiać pojedyncze słowa adekwatne do sytuacji - Popłakałam się w klinice. Po zakończeniu terapii było już bardzo dużo słów, ale jeszcze brak zdań, nawet prostych. 5 do 6 roku życia. 12. W przedszkolu przechodzi do grupy integracyjnej: 20 dzieci w tym 5 niepełnosprawnych, 2 Panie wych oligofrenopedagożki - super sprawa. 13. Od września zaczynamy terapię Johannsena w Centrum słuchu i mowy w katowicach Ma trwać cały rok. Oczywiście prywatnie. 14. Od października, czyli po miesiącu w grupie integracyjnej i po miesiącu terapii Johansena zaczyna mówić zdaniami i zaczyna samodzielnie rysować - nie przespałam nocy z radości, bo stało się to prawie z dnia na dzień. 15. Od sierpnia wywalczyłam biofeedback w naszej poradni psych-pedagog. 1 raz w tygodniu i trwa ona do dnia disiejszego. 16. W listopadzie urodził się mu 2 braciszek. Luz totalny. Teraz może grać na komputerze i zajmuje się już swoimi sprawami. 17. W czerwcu Fabian już jako 6 sześciolatek dostał opinię klasyfikacyjną do szkoły - czyli mógł już iść do 1 klasy tym wcześniejszym trybem, ale jeszcze go zostawiłam w przedszkoluna ten rok, bo jednak emocjonalnie nie jest do końca ok. Dodam, że wystąpił w 2 przedstawieniach w przedszkolu, jasełka i zakończenie roku - na zakończeniu nawet mówił wierszyk. 6 do 7 roku życia. 18. od września normalna grupa w przedszkolu - były trochę problemy z adaptacją, ale się okazało, że Panie nie wprowadziły grupy w chorobę Fabiana i dzieci się od niego odsuwały, po 2 pogadankach z dziećmi jest wszystko ok. 19. Koniec Johansena, biofeedback cały czas. 20. W przedszkolu wszystkie terapie jak dawniej. Rozwiązuje wszystkie zadania jak reszta dzieci. Ma problemy z odpowiedziami ustnymi. Jednak to przetwarzanie jest opóźnione. Ale na codzień gada jak najęty. Gębusia mu się nie zamyka. 21. Od września chodzimy na religię grupową do nas do parafii, bo za 2 tyg przystępuje do komunii (u nas jest wczesna komunia św.). Zdał już prawie wszystko do komunii. To znaczy, że już potrafi się uczyć i zapamiętywać jak normalne dziecko. Wymawia ładnie zdania, nie ma już problemów z odmianą wyrazów. Jak go poprawiamy to spokojnie powtarza. Jest trochę nerwowy - ale mam nadzieję, że w miarę dojrzewania się uspokoi. Oczywiście na początku postarałam się o orzeczenie o niepełnosprawności - z orzeczeniem do GOPSU albo MOPSu o zasiłek pielęgnacyjny i o specjalne usługi opiekuńcze (mnie się udało zdobyć fizjoterapeutę, który dojeżdża do nas do domu 2 razy w tyg od 2 lat). Teraz jeśli dziecko dojeżdża do przedszkola poza swoją gminą przysługuje zwrot kosztow dojazdu (pytaj w urzędzie gminy lub miasta w edukacji). Aha, w wakacje jeździł 2 razy w tyg do ośrodka Caritasu na zajęcia popołudniowe, po to, żeby nie nabrał złych nawyków w domu przez wakacje. Tyle zapamiętałam. Mam nadzieję, że Ci to pomoże. Bo ja działałam na ślepo i sama szukałam terapii. Niestety żaden lekarz nie powie co teraz robić. Na szczęście miałam też fajną panią psych w poradni PP, która podpowiedziała mi o przedszkolu i o terapii johansena i o IQ. Pozdrawiam
25 odp. Strona 1 z 2 Odsłon wątku: 12956 Zarejestrowany: 24-11-2018 14:00. Posty: 7 IP: 24 listopada 2018 14:13 | ID: 1436640 Witam nie wiem czy ktoś tu jeszcze zagląda ale mam nadzieję że tak. Potrzebuję waszej porady. Moja córka ma 4,5 latka. Chodzi do przedszkola już 4 miesiące. Od początku jej panie zgłaszały mi że Julia bije dzieci w przedszkolu. Kazano zgłosić mi się do psychologa i tak też zrobiłam. Na pierwszej wizycie psycholog powiedział mi że córka jest rozpieszczona, ze to ona rządzi w domu i powinnam wprowadzić zasady do których mała musi się stosować. Psycholog dała jej kilka zadań pod kontem autyzmu. Pokazała jej kilka książeczek z obrazkami które mała odgadla bez problemu, kazała jej pokazać części ciała, wydała kilka poleceń (posprzątaj, zapytaj czy możesz, spójrz na mnie, co to jest). Mała wykonała każde polecenie. Psycholog powiedziała ze Julia nie jest dzieckiem autystycznym. Pani ta prowadzi przedszkole integracyjne, do którego chodzą dzieci również z autyzmem. No ale ja zaczęłam drążyć ten temat. Wydaję mi się ze psycholog na jednej wizycie nie jest w stanie stwierdzić czy dziecko ma autyzm czy nie. Po powrocie do domu przeczytałam chyba każdy wpis na ten temat w internecie a w przedszkolu zapytałam o to jej pania. Jej opiekunka powiedziała mi że też o tym pomyślała. Podobno córka nie potrafi odnaleźć się w grupie, kiedy siadają w kółku ona po chwili wstaje bierze zabawki i idzie się nimi bawić gdzieś obok. Na placu zabaw kiedy jest więcej dzieci przy zjeżdżalni lekko się wycofuje, czeka jak wszyscy zjadą i dopiero ona zjeżdża. To sytuacje które opisała mi przedszkolanka. Teraz ja opiszę jak córka zachowuje się w domu. Ma opóźniony rozwój mowy. Dopiero teraz zaczęła w miarę ładnie mówić. Powie wszystko ale niewyraźnie i często sylabowo. Sa momenty kiedy jej nie rozumiem. Składa zdania. Około rok temu miała podcinane wędzidełko. Zawsze pokazywała to co chciała paluszkiem, ciągle chcę się ze mna bawić, ze wszystkim przychodzi do mnie i pokazuje co ma. Zawsze czeka na moją reakcję kiedy np chce pobiegać albo posmarować rączkę farbami. Reaguje na swoje imię. Teraz bawi się używając wyobraźni. W wieku 2- 3 lat czasami układała zabawki w rządku i te jej zabawy nie były tak do końca logiczne. Umie sie sama ubierać i rozbierać. Szybko się uczy. Lubi bawić się w akuku, stary niedźwiedź mocno śpi, w berka. Strasznie wszystko papuguje, powtarza. Najbardziej niepokojące jest to ze ciągle coś sobie śpiewa, nuci. Piosenki które gdzieś usłyszy, melodie. Biega z pokoju do kuchni i odwrotnie, czasami pyta czy może biegać albo czy pobawimy sie w berka. Ale głównie jest to bieganie bez celu około 1 tego nic nie robi schematowo, sama wchodzi po schodach i wspina na meble. Często wydaje mi się ze ma problem ze słuchem. Jak coś do niej mówię to pyta "cooo?" ale wtedy tez kiedy wiem że usłyszy. Czasami specjalnie mówię cos do niej po cichu i sa momenty kiedy słyszy a kiedy nie. Często sie zamyśla i patrzy w jeden punkt. Lubi sie przytulać i daje buzi. Reaguje na innych, na kuzyna i kuzynke reaguje z entuzjazmem chociaż czasami nie umie sie z nimi logicznie bawić. Ostatnio często choruje. Aktualnie ma wziewy ze sterydami. I w domu jest cyrk. Nie może usiąść w jednym miejscu, jest nadpobudliwa i bardziej agresywna. Później chodzi spać. Nie wiem czy to przez sterydy czy cos innego jej dolega. Czy ona może mieć autyzm? Rodzina uważa mnie za wariatke a znajoma ktora jest przedszkolanka w przedszkolu integracyjnym z dziećmi z autyzmem mówi ze w tym wieku jeśli Julia miałaby autyzm bez terapii byłby juz tak widoczny ze wiedzialabym to. Jej zachowanie jednak mnie bardzo zastanawia. Coś z nią jest nie tak ale nie wiem co. 1 Dunia Poziom: Szkolniak Zarejestrowany: 10-03-2011 17:24. Posty: 18894 24 listopada 2018 14:47 | ID: 1436641 Nie znam się na autyzmie. Ale widziałam dzieci w przedszkolu Mai, które miały autyzm. I one zachowywały się inaczej niż opisujesz. Moim zdaniem córcia jest zdolną i silną indywidualnością. I potrzebuje akceptacji we wszystkim co robi. Więc chwal ją za to śpiewanie ( nie rozumiem dlaczego to budzi Twój niepokój)., za porządkowanie . I dużo , duzo z nią rozmawiaj normalnym językiem, bez zdrobnień i skrótów. Ale też obserwuj, bo tak jak już pisałam nie jestem osobą, która może udzielać wskazówek medycznych. Każde dziecko jest inne i inaczej rozwija się. Moim zdaniem córcia nie ma autyzmu. 2 Alina63 Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 26-01-2010 19:21. Posty: 18946 24 listopada 2018 14:59 | ID: 1436642 Opóźniony rozwój mowy to teraz bardzo częsty problem u dzieci w wieku przedszkolnym . Proponuję wizytę u logopedy i rozpoczęcie ewentualnej terapii . Mam w grupie dziewczynkę , ktora ma szereg objawów typowych dla autyzmu , jednak jej rodzice cały czas się łudzą , że jej to wszystko minie . Dziecko ma odroczony obowiązek szkolny , nie mówi wcale . Nie przestrzega żadnych zasad , na wszystko reaguje krzykiem . Z Twojego opisu jedynym objawem pasującym mi do autyzmu jest układanie zabawek w rządku . Jeśli chodzi o logikę zabawy - ona ma prawo myśleć inaczej . Radzę Wam również systematyczną współpracę z nayczycielkami pracującymi w grupie Waszej córki , ustalenie wspólnych zasad postępowania z dzieckiem . Życzę cierpliwości i jestem prawie pewna , że wszystko będzie dobrze . Dodam tylko , że nie jestem psychologiem , ale nauczycielką przedszkola z dość długim stażem pracy . 3 patraa90 Zarejestrowany: 24-11-2018 14:00. Posty: 7 24 listopada 2018 15:19 | ID: 1436643 Julia od trzeciego roku życia ma zajęcia z logopeda raz w tygodniu. Nie może się na nich skoncentrować, często marudzi i kopie w biurko. Z trudem ale ćwiczy mowę. W domu te same ćwiczenia wykonuje ładnie. Ciężko mi określić jak naprawdę ona zachowuje się w przedszkolu. Wiem że ma tam ulubionego kolegę, z ktorym często się bawi więc jakieś kontakty z tymi dziećmi ma. 4 Sonia Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 06-01-2010 16:15. Posty: 112846 24 listopada 2018 15:25 | ID: 1436644 Nie jestem osobą kompetentna do wydawania opinii. Koleżanki synek ma autyzm. I to, co opisujesz bardzo różni się od zachowania tego chłopca. Poza tym pani psycholog potrafi ocenić sytuację. Z Twoich opisów wydaje się że Twoja córka nie ma autyzmu. Autystyczne dzieci zachowują się inaczej. 5 Stokrotka Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 28-04-2009 15:58. Posty: 66128 24 listopada 2018 15:33 | ID: 1436649 Ja jestem matką i zapewniam Cię że dzieciaki robią wiele dziwnych rzeczy które mieszczą się tylko w ich logice. Dorosły zapomina i wielu rzeczy już nie rozumie. To jest naszych dzieciaków świat. Mój też układał w rządkach zabawki lub inne rzeczy nawet skarpetki i tłumaczył to po swojemu. Biega z jednego końca domu w drugi bo mówi że musi sobie pobiegać. Jak był młodszy nie chciał iść za płot do dzieci, miał jakieś fobie. Przedszkole strasznie przeżywał, musiałam być na każdą chwilę kiedy wychodzili na spacer jak widział mnie w pobliżu było dobrze. Nie jest jedynakiem. Daliśmy radę ze wszystkim. Teraz poszedł już do szkoły, wyrósł ze wszystkiego. Jest niesamowitym dzieciakiem. Bardzo zdolnym. 6 patraa90 Zarejestrowany: 24-11-2018 14:00. Posty: 7 24 listopada 2018 15:46 | ID: 1436651 Tylko nie wiem skąd bierze się u niej ta agresja. Tłumaczę sobie ze skoro ma problem z mową nie umie sobie poradzić w sytuacjach kiedy coś jej ktoś zrobi i sama wymierza karę. Aktualne byłam na jednej wizycie u psychologa, będziemy oczywiście kontynuować tą terapię. Julia od czasu do czasu kołysze sie też na boki lub w przód i tył ale to w sporadycznych sytuacjach. Ma też ulubioną maskotkę którą wszędzie zabiera i się nia opiekuje (karmi, ubiera, udaję że daje leki). W domu bawi się różnymi zabawkami. 7 Stokrotka Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 28-04-2009 15:58. Posty: 66128 24 listopada 2018 15:59 | ID: 1436652 Może dzieciaki też mają swoje emocje z którymi nie umieją sobie poradzić a nawet wyrazić ich. Może dlatego ta agresja.. Mam koleżankę której córka gryzie. Chodziłam do niej z moim dzieckiem a wracał pogryziony. I nijak to wytłumaczyć.. Myślę że nie powinnaś się aż tak martwić. Coś robisz, obserwujesz swoje dziecko i to najważniejsze. Wszystkie mamy się martwią o swoje dzieciaki.. 8 Alina63 Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 26-01-2010 19:21. Posty: 18946 24 listopada 2018 16:26 | ID: 1436656 patraa90 (2018-11-24 15:46:14)Tylko nie wiem skąd bierze się u niej ta agresja. Tłumaczę sobie ze skoro ma problem z mową nie umie sobie poradzić w sytuacjach kiedy coś jej ktoś zrobi i sama wymierza karę. Aktualne byłam na jednej wizycie u psychologa, będziemy oczywiście kontynuować tą terapię. Julia od czasu do czasu kołysze sie też na boki lub w przód i tył ale to w sporadycznych sytuacjach. Ma też ulubioną maskotkę którą wszędzie zabiera i się nia opiekuje (karmi, ubiera, udaję że daje leki). W domu bawi się różnymi zabawkami. Agresja może mieć związek z opóźnionym rozwojem mowy . Córka najprawdopodobniej nie potrafi wszystkiego wyrazić słowami i na pewne sytuacje , dla zwrócenia namsiebie uwagi reaguje agresją . W przypadku naszej wychowanki było podobnie . Zdarzało się nawet rzucanie krzesłami , ale ona do tej pory nie potrafi powiedzieć nawet najprostszego słowa . Ostatnio edytowany: 24-11-2018 16:28, przez: Alina63 9 Alina63 Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 26-01-2010 19:21. Posty: 18946 24 listopada 2018 16:35 | ID: 1436657 patraa90 (2018-11-24 15:19:12)Julia od trzeciego roku życia ma zajęcia z logopeda raz w tygodniu. Nie może się na nich skoncentrować, często marudzi i kopie w biurko. Z trudem ale ćwiczy mowę. W domu te same ćwiczenia wykonuje ładnie. Ciężko mi określić jak naprawdę ona zachowuje się w przedszkolu. Wiem że ma tam ulubionego kolegę, z ktorym często się bawi więc jakieś kontakty z tymi dziećmi ma. Porozmawiaj z wychowawczynią córki i poproś ją o możliwość obserwacji córki właśnie w przedszkolu . Masz do tego prawo . Możesz też pomóc np. w organizacji jakiejś imprezy , wtedy zobaczysz , jak na prawdę dziecko funkcjonuje w grupie . 10 patraa90 Zarejestrowany: 24-11-2018 14:00. Posty: 7 24 listopada 2018 17:00 | ID: 1436658 Odkąd Julia poszła do przedszkola jej mowa znacznie się poprawiła. Sama teraz nawiązuje rozmowę. Jednak w przedszkolu gdzie jest hałas i pewnie większość dzieci nie do końca może ja zrozumieć, ciężko jej się odnaleźć. Kiedy przedszkolanka powiedziała że też myślała o autyzmie wpadłam w panikę. W domu wydaję mi się całkowicie zdrową dziewczynką ale po przeczytaniu jakie sa objawy autyzmu doszukuje sie wszystkich podobnych zachowań. 11 Alina63 Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 26-01-2010 19:21. Posty: 18946 24 listopada 2018 17:12 | ID: 1436659 patraa90 (2018-11-24 17:00:46)Odkąd Julia poszła do przedszkola jej mowa znacznie się poprawiła. Sama teraz nawiązuje rozmowę. Jednak w przedszkolu gdzie jest hałas i pewnie większość dzieci nie do końca może ja zrozumieć, ciężko jej się odnaleźć. Kiedy przedszkolanka powiedziała że też myślała o autyzmie wpadłam w panikę. W domu wydaję mi się całkowicie zdrową dziewczynką ale po przeczytaniu jakie sa objawy autyzmu doszukuje sie wszystkich podobnych zachowań. Spokojnie , na prawdę . Uważam , że dziecko potrzebuje trochę czasu i wszystko się u niej wyprostuje . A pani w przedszkolu jest zapewne przewrażliwiona . Cierplowości ... 12 patraa90 Zarejestrowany: 24-11-2018 14:00. Posty: 7 24 listopada 2018 17:44 | ID: 1436660 W tym wszystkim jest jeszcze jedna sprawa ktora mnie bardzo zastanawia. Julia czasami chodzi na palcach. Np. kiedy jest w skarpetkach lub na boso. Ona dużo biega, skacze, kręci się więc ciężko wyczuć w tym jakąś nieprawidłowość. Kiedy ma buty chodzi na pełnej stopie i nie ma problemu. Kiedy kazałam jej iść na pełnej stopie w skarpetkach to tak szła. Wiecie coś może na ten temat? To jeden z objawów autyzmu. Jak to robią wasze dzieci? 13 Sonia Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 06-01-2010 16:15. Posty: 112846 24 listopada 2018 18:35 | ID: 1436661 patraa90 (2018-11-24 17:44:44)W tym wszystkim jest jeszcze jedna sprawa ktora mnie bardzo zastanawia. Julia czasami chodzi na palcach. Np. kiedy jest w skarpetkach lub na boso. Ona dużo biega, skacze, kręci się więc ciężko wyczuć w tym jakąś nieprawidłowość. Kiedy ma buty chodzi na pełnej stopie i nie ma problemu. Kiedy kazałam jej iść na pełnej stopie w skarpetkach to tak szła. Wiecie coś może na ten temat? To jeden z objawów autyzmu. Jak to robią wasze dzieci? Moj młodszy syn również często chodził na palcach. Potem na całej stopie, znów na palcach.... Tym bym się również nie przejmowała. Posłuchaj Alinko, jest doświadczona przedszkola ka, posłuchaj innych mam... I nie czytaj w internecie o tym wszystkim bo zapedzisz się w kozi róg. 14 Dunia Poziom: Szkolniak Zarejestrowany: 10-03-2011 17:24. Posty: 18894 24 listopada 2018 18:49 | ID: 1436666 patraa90 (2018-11-24 17:44:44)W tym wszystkim jest jeszcze jedna sprawa ktora mnie bardzo zastanawia. Julia czasami chodzi na palcach. Np. kiedy jest w skarpetkach lub na boso. Ona dużo biega, skacze, kręci się więc ciężko wyczuć w tym jakąś nieprawidłowość. Kiedy ma buty chodzi na pełnej stopie i nie ma problemu. Kiedy kazałam jej iść na pełnej stopie w skarpetkach to tak szła. Wiecie coś może na ten temat? To jeden z objawów autyzmu. Jak to robią wasze dzieci? Musisz odstawić wszelkie książki o autyzmie. Dla swojego i córki dobra. Jeśli spojrzeć na to z pumtu widzenia sytuacji opisywanych w książkach, to większość dzieci ma różne objawy autyzmu. A nie mają takiej diagnozy popartej przez psychologa. To tak jak z Alzehimerem. Nie każda skleroza i demencja nim jest. Dzieci lubią chodzić na palcach. Nie doszukuj się w Twoim dziecku choroby. Zobacz co potrafi robić lepiej niż inne dzieci. Zdziwisz się jak wiele. Zdolne dzieci są inne. Inaczej reagują, inaczej widzą świat i otoczenie. 15 patraa90 Zarejestrowany: 24-11-2018 14:00. Posty: 7 24 listopada 2018 19:37 | ID: 1436669 Mam nadzieję ze macie rację, ze wszyscy maja rację a ja się mylę. Jak każda mama pragnę aby moje dziecko prawidłowo się rozwijało. Julia jest wspaniałą i pogodną dziewczynką i faktycznie bardzo mądrą. Bardzo dziękuję za każdą odpowiedź. 16 Sonia Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 06-01-2010 16:15. Posty: 112846 24 listopada 2018 20:53 | ID: 1436672 patraa90 (2018-11-24 19:37:04)Mam nadzieję ze macie rację, ze wszyscy maja rację a ja się mylę. Jak każda mama pragnę aby moje dziecko prawidłowo się rozwijało. Julia jest wspaniałą i pogodną dziewczynką i faktycznie bardzo mądrą. Bardzo dziękuję za każdą odpowiedź. I to jest prawidłowe podejście. Odpuść. Julia jest świetna, pogodna dziewczynka. Nie trzeba doszukiwać się problemów tam, gdzie nie istnieją. 17 patraa90 Zarejestrowany: 24-11-2018 14:00. Posty: 7 26 listopada 2018 12:30 | ID: 1436784 Hej drogie mamy, dzisiaj otrzymałam opinię od przedszkolanki o którą poprosiłam. Przedszkolanka napisała ze Julia trzyma sie na uboczu, krzyczy, piszczy i śmieje się bez powodu. Nie umie bawić się zabawami zgodnie z ich przeznaczeniem. Często nie reaguje na polecenia nauczyciela. W czasie indywidualnych zajęć z nauczycielem potrafi skupić uwagę i wszystkie polecenia wykonuje prawidłowo. Zajecia stolikowe także wykonuje poprawnie. Co o tym myślicie? Nie zgodzę sie z tym ze nie umie bawić sie zabawkami bo w domu opiekuje sie misiami i lalkami. Bawi sie w szkołę i tworzy własne historie między małymi kinderkami, jeździ autkami i udaje ze lata samolotem, wsiada do kartonu i udaje ze pływa łódką. 18 Masia Zarejestrowany: 08-07-2016 13:32. Posty: 302 28 listopada 2018 09:58 | ID: 1436922 W takiej sytuacji wypdałoby udać się z dzieckiem do dobrego ośrodka, w których zostałoby ono dokładnie zbadane. 19 Just-me Zarejestrowany: 18-04-2019 10:23. Posty: 1 18 kwietnia 2019 10:28 | ID: 1444607 Cześć, Zrób sama test na autyzm, ( byćmoże rozwieje twoje wątpliwości. Kolejnym krokiem będzie napewno porada w Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej. Pozdrawiam, 20 kamil9999 Zarejestrowany: 08-05-2019 10:48. Posty: 4 9 maja 2019 13:00 | ID: 1445631 Moja siostra ma autyzm, nie jest w stanie sama nic zrobić, pomaga nam fundacja Silentio, osoby, które tam zajmują się chorymi są pełne miłosci i radości.
Wczesne objawy autyzmu występują zazwyczaj przed 3 rokiem życia. Oznaki autyzmu widoczne są w rozwoju społecznym i w rozwoju komunikacji. Wczesne wykrycie spektrum autyzmu ma duże znaczenie. Pomaga w dobraniu działań, które wspierają dziecko w uczeniu się i nawiązywaniu relacji. Wczesne objawy autyzmu to: małe zainteresowanie ludźmi brak kontaktu wzrokowego brak odwzajemniania uśmiechów i ekspresji twarzy rodzica brak reakcji na swoje imię w 12 miesiącu życia brak gaworzenia do 12 miesiąca brak patrzenia na przedmioty na które patrzy rodzic lub które wskazuje rodzic brak gestów np. gestu „papa” na pożegnanie w wieku 14 miesięcy brak wskazywania palcem na interesujące przedmioty lub wydarzenia w wieku 14 miesięcy brak prób zainteresowania rodzica tym co je ciekawi np. wskazywanie palcem na ciekawą zjeżdżalnię na placu zabaw lub przynoszenie wykonanej wieży z klocków brak zabawy “na niby” (np. udawanie, że karmi lalkę) w 18 miesiącu życia Wczesne objawy autyzmu Kamienie milowe w rozwoju są to ważne umiejętności, które nabywa dziecko. Opóźnienia w osiągnięciu tych umiejętności są wskazówką do niezwłocznej konsultacji ze specjalistą: 6 miesiąc – dziecko nie uśmiecha się do ciebie, nie wykazuje innej radosnej ekspresji 9 miesiąc – dziecko nie odwzajemnia uśmiechów, ekspresji twarzy, nie odpowiada na wydawane przez ciebie dźwięki 12 miesiąc – brak gaworzenia, brak reakcji na imię 14 miesiąc – brak gestu wskazywania palcem, brak gestów używanych do komunikacji tj. papa 16 miesiąc – brak słów lub używanie tylko kilku słów 18 miesiąc – brak zabawy na niby (np. karmienie lalki) 24 miesiące – dziecko nie używa w sposób sensowny zdań złożonych z 2 słów (zdania powinny być wypowiadane spontanicznie, nie tylko powtarzane) Pilny kontakt ze specjalistą jest konieczny także, kiedy zauważamy tzw. regres w rozwoju, czyli kiedy dziecko traci umiejętności, które wcześniej miało np. mowę, gaworzenie, umiejętności społeczne. Inne wczesne objawy autyzmu, które możemy zaobserwować przed 3 rokiem życia to: Unikanie kontaktu wzrokowego Stałe preferowanie samotnej zabawy Opóźnienie rozwoju mowy Protestowanie na zmiany w codziennej rutynie albo w otoczeniu Powtarzalne zachowania (trzepotanie dłońmi, wprawienie przedmiotów w ruch wirowy, kręcenie się) Wąskie i intensywne zainteresowania Nietypowe lub intensywne reakcje na dźwięki, zapachy, faktury, światło lub inne bodźce np. zakrywanie uszu i płacz w reakcji na zwykłe dźwięki, unikanie dotyku, domaganie się jedzenia tylko jednego rodzaju pokarmów, duża niechęć do dotykania niektórych powierzchni – piasku, plasteliny, mokrych chusteczek itd. Co ważne, żadne dziecko ze spektrum autyzmu nie wykazuje wszystkich objawów. Także nasilenie objawów jest różne np. niektóre dzieci nie nawiązują kontaktu wzrokowego, inne w mniejszym stopniu patrzą w oczy a jeszcze inne patrzą w oczy tylko w niektórych sytuacjach (np. kiedy o coś proszą). Obraz autyzmu może być bardzo zróżnicowany u różnych osób. Więcej o objawach autyzmu przeczytasz w artykule o objawach spektrum autyzmu u starszych dzieci oraz o kryteriach używanych do diagnozowania autyzmu. Co dalej Kroki, które mogą podjąć rodzice to: Test przesiewowy Kontakt ze specjalistą od wczesnego rozwoju dziecka lub od spektrum autyzmu Diagnoza Wczesne wspomaganie rozwoju Test przesiewowy Jeśli dziecko ma 18-36 miesięcy możemy wypełnić test przesiewowy M-CHAT na stronie Test przesiewowy nie jest diagnozą, ale może wskazać czy zachowania dziecka są typowe dla jego wieku czy może dziecko jest w tzw. grupie ryzyka spektrum autyzmu. Po otworzeniu strony, należy kliknąć w zakładkę „badaj” na samej górze. Następnie wpisujemy wiek dziecka, po czym kilka podstawowych informacji o jego stanie zdrowia. Na kolejnej stronie jest 20 pytań na temat rozwoju. A po kliknięciu „dalej” uzyskujemy wynik z opisową informacją. Badabada – program wczesnego wykrywania autyzmu Wywiad telewizyjny z prezes Fundacji Synapsis Joanną Grochowską na temat programu Badabada i wczesnego wykrywania autyzmu znajdziecie TUTAJ. Jeśli dziecko uzyskuje wysoki wynik w teście M-CHAT (grupa ryzyka) jest to sygnał, że warto skonsultować się ze specjalistą. Konsultacja ze specjalistą Rodzice mogą skontaktować się z pediatrą, z psychiatrą (bez skierowania), poradnią psychologiczno-pedagogiczną, psychologiem lub pedagogiem specjalnym. Warto wybrać osoby, które mają doświadczenie w zakresie spektrum autyzmu. Informacje o odpowiednich specjalistach można uzyskać w organizacjach pozarządowymi lub ośrodkach terapeutycznych zajmującymi się autyzmem w regionie. Diagnoza Specjalista z którym się skonsultujemy może zalecić diagnozę autyzmu. Autyzm diagnozuje psychiatra, który zazwyczaj pracuje w kilkuosobowym zespole diagnostycznym w poradniach pedagogiczno-psychologicznych. Na spotkanie diagnostyczne w ramach NFZ zwykle będziemy czekać kilka miesięcy. Wszystkie informacje o diagnozie znajdziecie w tym artykule: Diagnoza autyzmu. Wczesne wspomagania rozwoju Nie trzeba czekać na diagnozę, żeby wspierać rozwój dziecka. Wczesne wspomaganie rozwoju jest korzystne dla dzieci w spektrum autyzmu, ale także dla dzieci, które mają drobne opóźnienia w rozwoju. Polega np. na zmianie sposobu mówienia do dziecka, zmianie w organizacji jego pokoju oraz proponowaniu zabaw rozwijających umiejętności społeczne i komunikację. Po uzyskaniu opinii w podani psychologiczno-pedagogicznej można korzystać z darmowych zajęć dla dziecka w ramach wczesnego wspomagania rozwoju. Czy to prawda, że dzieci ze spektrum autyzmu dużo płaczą, kiedy są niemowlakami? Niemowlęta i małe dzieci z autyzmem są bardzo różne. Jedne dużo płaczą i wykazują ciągły niepokój, trudności z zasypianiem, inne są wyjątkowo spokojne. Czy warto pójść na diagnozę z dzieckiem, które ma 18 miesięcy, czy to jeszcze za wcześnie? Warto. Wczesne rozpoznanie autyzmu i wczesne wspomaganie rozwoju pomaga dziecku w uczeniu się mowy i nawiązywania relacji. Czy można rozpoznać autyzm po opóźnieniach w chodzeniu, siadaniu itp.? Nie. Dzieci ze spektrum autyzmu często mają drobne opóźnienia w kamieniach milowych w rozwoju motorycznym np. trzymaniu główki, raczkowaniu, siadaniu. Wiele dzieci, które rozwijają się typowo ma podobne opóźnienia, dlatego nie świadczą one o autyzmie. Co robić, kiedy widzisz oznaki autyzmu Co możemy zrobić jako rodzice, jeśli jesteśmy zaniepokojeni rozwojem dziecka? Monitorowanie rozwoju dziecka. Ponieważ zwykle sprawdzamy rozwój fizyczny i motoryczny dziecka, nietypowy rozwój społeczny może być niezauważony. Jeśli dowiemy się więcej o typowym i nietypowym rozwoju społecznym, łatwiej będzie ocenić, które zachowania są zupełnie zwyczajne, a które powinny nas skłonić do konsultacji ze specjalistą. Podejmuj działania, jeśli coś Cię niepokoi. Rodzice są specjalistami od rozwoju własnego dziecka, obserwujemy dzieci na co dzień i rozumiemy je najlepiej. Mamy o wiele więcej informacji niż pediatra podczas kilkunastominutowej wizyty. Jeśli coś Cię niepokoi w rozwoju dziecka, warto skonsultować się ze specjalistą od rozwoju maluchów lub ze specjalistą od spektrum autyzmu. Nie akceptuj “wyrośnie z tego”, “poczekamy i zobaczymy”. Zwykle pierwszą osobą do której udajemy się, żeby porozmawiać o rozwoju dziecka jest pediatra – lekarz pierwszego kontaktu. Mimo, że świadomość autyzmu wzrasta, zdarza się, że pediatrzy doradzają cierpliwość i oczekiwanie. Argumentem, który często słyszą rodzice jest: chłopcy rozwijają się wolniej. Wiele dzieci ma drobne opóźnienia w nabywaniu umiejętności społecznych, które nadal mieszą się w ramach typowego rozwoju, jednak powiedzenie „wyrośnie z tego” nie zawsze jest prawdziwe. Zaufaj swojej intuicji. Jeśli mamy wątpliwości, warto jest nie czekać, ale drążyć temat. Kiedy wiemy jakie są kamieniem milowe w rozwoju i co ma prawo nas zaniepokoić a co jest zupełnie typowym zachowaniem, łatwiej jest ufać rodzicielskiej intuicji. Źródła: Ewa Pisula „Małe dziecko z autyzmem” Sally Rogers, Geraldine Dawson, Laurie Vismara „Metoda wczesnego startu dla dziecka z autyzmem (ESDM)” Ball James „Autyzm a wczesna interwencja. Rzeczowe pytania, życiowe odpowiedzi”
Pani Joanna Mam córkę, Maję, która kilka dni temu skończyła 4 latka. Cały zeszły rok chętnie chodziła do przedszkola. Ostatnimi czasy, hasło "przedszkole" napawa ją ogromną niechęcią. Nie chce się ubierać rano, płacze, że nie idzie, w przedszkolu jak ją zostawiam też są łzy. Kiedy zapytałam ją czy coś się stało, wynajduje wszystkie "złe" - w jej oczach - sytuacje, które ją spotkały danego dnia - Pani poszarpała mnie za rękę, Gucio to mnie popchnął, Marta powiedziała brzydkie słowo a Tosia podrapała w rękę. Co do tego poszarpania tu byłabym ostrożna w osądach. Maja zawsze tak mówi, kiedy biorę ją energiczniej za rękę w sytuacjach konfliktowych i próbuję odprowadzić gdzieś na bok. Być może i tam tak było, że Maja nie chciała czegoś zrobić i Pani wzięła ją za rękę wbrew jej woli by gdzies ją zaprowadzić. Obie Panie zauważyły, że stała się aspołeczna, nie bierze udziału w żadnych zajęciach, płacze (ostatnio całą rytmikę przepłakała mimo, że bardzo lubi Panią Małgosię). Musiałam ją wypisać z gimnastyki i tańców. Dosłownie nie chce brać udziału w niczym co robią dzieci wspólnie w grupie. Panie też to zauważyły. Każda czynność, wszystko to co robią dzieci kończy się u niej płaczem i siedzeniem z boku. Panie nie zauważyły, żeby coś złego działo się w grupie, w domu sytuacja jest niezmienna. Co może być przyczyną? Maja ma brata 7 letniego, który kiedy ma ochotę to pięknie się z nią bawi, ale to zawsze on dyktuje warunki w zabawie a gdy coś nie idzie po jego mysli używa siły. Tępimy to na każdym kroku. Rozmawiamy, prosimy, nakazujemy, są kary, ale ten stan trwa już niezmiennie odkąd Maja zaczęła świadomie wkraczać w jego terytorium. Czy to może mieć wpływ na jej wycofanie z grupy? Czy ta sytuacja w końcu ją przerosła i nie daje sobie z tym rady? Czy to może coś w przedszkolu jest nie tak. Proszę o pomoc i jakąś podpowiedź, bo jedyne co mogłam dzisiaj po rozmowie z Panią przedszkolanką zrobić - to gorzko popłakać. Serce mi się kroi, bo Maja nigdy nie miała problemów z nawiązywaniem kontaktów, z odnalezieniem się w grupie a teraz mam wyciszone dziecko, które na wszystko reaguje płaczem. Najchętniej trzymałaby mnie za nogawkę od spodni i mogła by tak siedzieć cały dzień. Dodam tylko, że pracuję w domu, do 3 roku życia byłam tylko z nią, każdą wolną chwilę jestem z dziećmi, w wakacje też byłam z nimi na wsi, więc tam też 24h na dobę razem. I jeszcze jedno...Przez ostatnie trzy miesiące dużo pracowałam i tak naprawdę nie poświęcałam małej tyle czasu ile powinnam. Czy to mogło zaważyć na jej zachowaniu? Proszę o pomoc.
autyzm u 4 latka forum
